Mostrando entradas con la etiqueta cuento. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta cuento. Mostrar todas las entradas

jueves, 27 de octubre de 2022

Ésta es nuestra historia de miedo

 Ayer, con la ayuda de unos dados, hemos creado nuestra historia de miedo. ¿Te atreves a leerla? 

EL FANTASMA SALVADOR

Hace mucho tiempo, en un bosque oscuro y terrorífico en el que había brujas, lobos y hechizos malvados.... del que decían que era el bosque más oscuro del planeta, vivía un monstruo con el científico más malo del mundo y que lo había creado, en una casa abandonada llena de arañas.

El monstruo era muy peludo, con cuatro patas con garras muy largas. Tenía tres ojos, tres cuernos y una boca con dientes afilados siempre llenos de sangre que le llegaban hasta la nariz.

Era una noche de tormenta en la que llovía a mares y Enar estaba en peligro. ¡Estaba rodeado de zombis! El monstruo lo salvó enseguida de los zombis pero, en realidad, lo que quería era hacerle daño. Lo metió en una pota y lo convirtió en calabaza para decorar la entrada de su casa.

En la casa del monstruo había un fantasma bueno que había estado con los zombis en el bosque haciéndose pasar por malo. Él lo había visto todo. Cogió la calabaza y, aprovechando que el monstruo dormía, decidió llevársela al bosque y buscar allí a la hechicera Alba para que lo ayudara. Ella preparó un brebaje con plumas de pollo, cola de cocodrilo, ojos de tiburón y pescado podrido. Le hechicera le tiró el asqueroso y repugnante brebaje por encima y la calabaza volvió a ser Enar de nuevo.

lunes, 12 de noviembre de 2018

Nuestras historias de Halloween

Historia de Halloween de Irene

Cuentan los que lo vieron que viven las momias y que entraban en una casa abandonada. Quien vio a las momias fue el científico loco al que nadie creía, por eso decidió llamar a su amigo y le preguntó:
- ¿Dónde están las momias?
- Espera, ten paciencia.
- ¡Pero llevamos más de cinco horas esperando!
- ¡Ahí está!
- Aaah, que miedo dan.
- Ha, ha, ha, ha... u, u, u. u... una, una... ¡una bruja!
Así, todos creyeron al científico loco.

Irene


Historia de Halloween de Mateo 

Siempre me pregunté por qué aquel anciano iba a aquel castillo en ruinas. Un día, Calabacín y Turbo estaban dando un paseo y Turbo preguntó:
- ¿Qué es eso?
- Es un castillo en ruinas, ¡un castillo en ruinas!
Y de repente Calabacín gritó:
- ¡Un anciano!
De pronto, salió una momia...
- ¡Aaah!
- ¡Una momia! ¡Corred!
Cuando escaparon de la momia fueron salvar al anciano.
- ¡Por fin lo conseguimos!
Pero de repente, oyeron unos ruidos...
- ¡La bruja Filomena!- exclamaron.
Pero, en realidad, era el brujo Mike.
Buenas noches.

Mateo R.

Historia de un científico loco 

Cuentan los que lo vieron que existía un científico loco. Vivía en un barco fantasma que sólo él creía que existía. Estaba tan loco que todos los habitantes del pueblo mágico se reían mucho de él. Un día, mientras paseaba, escuchó unos ruidos extraños.  
- ¡Qué ruido extraño!
Su barco se hundía muy rápido en el mar.
Todo fue muy rápido, bajaba tan rápido tan rápido que pronto llegó al fondo y lo primero que vio fue una gran cantidad de peces, uno era enorme. Al moverse vio que había un barco que él reconoció, era el que veía en su imaginación. Se fue acercando pero el enorme pez lo iba alejando. Entonces, el científico loco se dijo para el mismo que era mejor salir del mar y no contar nada de lo que había pasado, así la gente ya no reiría más de él.

David

Los monstruosos amigos del anciano

Siempre evitaba pasar por un castillo en ruinas porque había: una momia, un zombie, una bruja... Un anciano iba hacia el castillo en ruinas y escuchó un sonido extraño, entró en el castillo en ruinas y entonces vio una momia venenosa, un zombie comecabezas y una bruja que echaba hechizos. Entonces, la bruja vio al anciano y lo convirtió en fantasma. 
Todos los monstruos se fueron a la ciudad a asustar a la gente.

CONTINUARÁ...

La historia de Halloween continúa, amigos.
Los monstruos asustados a toda la ciudad mientras que el convertido en el fantasma estaba en el castillo en ruinas triste, hasta que vio a los monstruos aterrorizando la ciudad entera. El anciano fue a la ciudad y les dijo a los monstruos:
- ¡No asustéis a la gente!
Entonces, los monstruos le hicieron caso y volvieron al castillo con el anciano y la bruja convirtió al fantasma en anciano porque ya eran amigos.

Mateo P.



Historia de Halloween de Noa

Siempre me pregunté por qué en Frío de Janeiro pasan cosas raras desde que vinieron las brujas Alba y Andrea. Ellas vivían en una cueva. Una un día dijo a Dinoescopeta:
- A ver si lo petas en esta misión.
- ¿Por qué?
- Me tienes que ayudar - dijo Dinoescopeta.
- ¡Cómo que no lo voy a petar!
Luna dijo:
- Vamos a la casa de Dalia.
- Es mi casa también, no empieces a inventar cosas. 
Así que fueron a la casa.
Luna dijo:
- Hola Dalia, hay que averiguar todo este lío.
Y Dalia respondió:
- Ok.
Y así fueron. Luna entró sin pensárselo dos veces a la cueva de las brujas. Entonces... ¡la secuestraron!
Dalia pensó y requetepensó: ¿Qué podemos hacer? Dinoescopeta y ella se decidieron a entrar y a liberaron a Luna. Desde ese momento las brujas empezaron a portarse mejor.
Noa.

jueves, 25 de octubre de 2018

Lo que está pasando en Frío de Janeiro

Navidad
Un día invernal en Frío de Janeiro Daisy y Luna fueron corriendo a despertar a Dalia y entonces Dalia les dijo:
- ¿Pero qué pasa? ¡Qué es Navidad!- dijeron a coro.
- ¿Naniná?- dijo Dalia.
- No! ¿Nunca has oído hablar de la Navidad?- dijo Luna.
- De la magia, de los regalos, el amor, la ilusión...- dijo Dalia.
- Ni de Santa Claus!- dijo Luna.
- Nanai- dice Dalia.
- ¿Pues a qué esperamos?
- Esperadme y así saco a Luna- dice Daisy.
Unos minutos después llegaron al centro comercial.
- Menos mal que vinimos andando, si no no tendríamos donde aparcar - dijo Daisy.
- Bueno, ¿qué hay que hacer ahora?- dijo Dalia.
- Pues ahora la gente compra los regalos para sus seres queridos, así que ahí voy - dijo Luna y Daisy la siguió.
Dalia empezó a pensar qué les podría regalar. Luna le compró a Daisy una nueva caja de pinturas, a Dalia una bola de la verdad. Daisy a Luna le compró unos patines nuevos y a Dalia le pintó un cuadro. Dalia, en cambio, le hizo a Luna con sus poderes un amuleto de BFF, a Daisy le compró unas botas y a Sangre un cráneo indestructible.
Después de comprar los regalos, Dalia volvió a preguntar:
- ¿Ahora qué hay que hacer?
- ¡ A hacer ángeles de nieve!- le dijeron sus amigas.
Le enseñaron a Dalia todo lo que se podía hacer con la nieve, hasta hicieron un castillo de Frozen.
Cuando llegaron a casa, Dalia hizo un gran banquete que era lo único que sabía de la Navidad y después se fueron a dormir. A la mañana siguiente tomaron el pudin de Navidad y abrieron los regalos, después Luna le enseñó a patinar, Daisy a pintar y Dalia a usar la magia vampírica.


Saray


¡Una gran sorpresa! 
Un día, en Frío de Janeiro, Luna se despertó, bajó las escaleras y se encontró a Daisy y a Dalia. Hoy era su cumpleaños y le dieron su desayuno favorito. En su fiesta de cumpleaños sólo había vampiros, estaban Minco, Dalia, Daisy, Lucía, Ana, Ulises, Noelia, Drácula, María, Noa y Saray. La sorpresa para Luna fue que le regalaron un chihuahua y Luna dijo:
- ¡Ay, Dios mío!
Se puso a llorar de alegría y todos preguntaron: 
- ¿Y cómo se llama?".
Luna contestó: 
- Pinqui- sin pensárselo nada. 
Al día siguiente, hubo un problema. Sangre se quería  comer a Pinqui, Dalia le gritó:
- ¡No, no y no!
Dalia pensó, pensó y se preguntó: 
- ¿Qué podemos hacer? 
Luna respondió:
- Hechizar a Sangre. 
Dalia dijo: 
- ¡Buena idea!
Así lo hizo y terminó el problema. 

Descripción de Pinqui
Pinqui es un perro negro con manchas naranjas en las orejas. Tiene un mes y es regordete. Además, tiene un carácter muy bueno. Lo encontraron al lado de un cubo de basura. 

Noa


Frío de Janeiro
Hoy todos los habitantes de Frío de Janeiro van a a hacer una ruta a pie de 45 km desde Río de Janeiro hasta Frío de Janeiro. Vinieron todos los habitantes: Calabacín, T-Rex, Turbo, el brujo, la vampiresa, la hormiga, las patinadoras y los militares. 
Cuando llevaban 15 km vieron una casa calabaza . Todos gritaron:
- ¡La trampa de cuchillos!- pero cuando gritaron ya era demasiado tarde, la trampa, ¡ya estaba activada! 
- ¡Hay que esquivarla! 
Con tantos árboles no veían los cuchillos. Todos gritaban:
- ¡Allí un cuchillo! ¡Allá otro!- así todo el tiempo.
Cuando pasaron la trampa de cuchillos todos se salvaron y siguieron caminando. El camino era de piedras, tierra, con muchos árboles y se escuchaban unos ruidos. Eran los árboles que se estaban cayendo, Turbo, que era el más pequeño y veloz, pudo esquivarlos y los otros quedaron atrapados por los árboles. Turbo pudo ayudarlos a salir y siguieron caminando. Volvieron a escuchar otro ruido, miraron pero se cayeron en un agujero. Todos gritaban:
- ¡Ayuda! ¡Ayuda!- hasta que el policía David les rescató. 
Siguieron caminado, cuando quedaba 1 km para llegar a Frío de Janeiro, el caracol Turbo soltó tanta baba de caracol que todos se resbalaron y se salieron de la ruta. De pronto, escucharon unas campanas y se dieron cuenta que era la iglesia del pueblo.
¡Por fin habían llegando!
Mateo R.


Historia de Rex
Hoy estaba en mi casa cuando de repente oí un ruido que venía de la otra punta de la casa. Vi un esqueleto, de pronto pasó un murciélago y... ¡bum! ¡Era Dalia!
- ¿Qué quieres?-le pregunté.
- Nada, ¡sólo que a Rex le dio un infarto!- exclamó.
- Voy hacia allá- respondí.
- Voy contigo.
- Vale, ¿qué pasa?- le pregunté a Manolo.
- ¡Estábamos allí jugando y de repente se desmayó!- explicó.
- Necesitamos un médico!- exclamé.
- Pero en Frío de Janeiro no hay médicos.
- Pero yo sé algo- respondió Lana. 
- Pasadme un bisturí, ahora pinzas, ahora grapas y... ¡ya está!- exclamó Lana.
- Ahora hay que dejarle reposo- explicó Lana. 
Dos días después Rex se despertó, parecía que estaba bien.
- Ahora hay que llamar a Manolo- respondí.
- Vale- dijo Lana.
- Hola- respondió Manolo. 
- Ya está bien- le dijo Lana.
- ¡Ya voy!- exclamó.
- ¡Ya estoy aquí, Rex! Pensé que murieras- respondió Manolo.
Con esto y un bizcocho el cuento se queda pocho. 


Álex 

lunes, 19 de febrero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres VII

O gandeiro foi ao monte co ferreiro no tractor de este. Un foi cazar raposos e outro foi cortar troncos na leira do gandeiro e tamén sacaron patacas. Cando volvían era noite e había unha manada de lobos na casa do ferreiro (e Rex na casa do gandeiro!).
- Pum, pum, pum, pum, pum, pum.
Coa escopeta mataron aos lobos. E de súpeto, raposos!
- Non! Onde? -dixo o ferreiro.
- Pum, pum, pum, pum, pum, pum.
- Xa se acabou -dixo o gandeiro.
- Mellor estabamos na panadaría -dixo o ferreiro. E aló foron.
Brais.

Era un día pola mañá e a princesa Noa ía á panadaría de María mercar un croissant para Clío. De súpeto, tremou o chan:
- Hai un terremoto! -exclamou a princesa.
Foi onda o ferreiro e atopou ao can Rex coa súa armadura. Logo apareceu o ferreiro Bob Esponxa. A princesa díxolle a Bob:
- Está tremendo o chan, imos onda o granxeiro Francisco.
E así foi. Francisco dixo:
- Ola, princesa. Ola, Bob Esponxa. 
Eles contestáronlle:
- Sabes que está tremendo o chan?
- Que dicides? Imos coa vampiresa Pepa. 
Entón reuníronse todos no Castelo dos Soños e Clío fixo unha merenda estupenda. Sen saber o porqué, a terra deixou de tremer e a princesa berrou:
- Viva, viva!
E colorín, colorado este conto está rematado.
Noa.

domingo, 18 de febrero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres VI

A panadeira María estaba a piques de morrer. O can Rex foi moi rápido á casa dos bruxos e díxolles:
- Dádeme a cura.
Eles déronlle unha cura con veleno porque pensaban que Rex era tonto pero non era tonto. Rex foi onda o gandeiro Francisco e este, coma por arte de maxia, curou a María.
Álex.


No Reino das Sete Torres era de noite e escoitábanse aullidos no Monte de Petón do Lobo. Foi cando espertaron todos. Desapareceran os animais do gandeiro e do ferreiro!
O ferreiro foi preguntarlle ao gandeiro se os tiña el. El díxolle o mesmo. Entón foron en busca dos animais. Foron co tractor do ferreiro e engancháronlle o remolque dos animais e meterénsone no monte na súa busca. 
Cando chegaron ao monte atopáronos á beira da estrada. Esta estrada foi dar a Razo e foron á praia a bañarse.
Despois volveron ao Reino das Sete Torres e colorín colorado este conto está rematado.
Xabi.


lunes, 8 de enero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres V

Unha vez o ferreiro, que vivía no Reino das Sete Torres, foi á cidade a ver á súa tía que resultou que tivera unha filla. A nena aínda non tiña nome así que o ferreiro Bob Esponxa púxolle o nome de Alba. 
Dous anos despois a Alba mercáronlle un tobogán e aos dez anos foi ao Reino das Sete Torres, á casa do ferreiro. O ferreiro ensinoulle a usar as espadas para defenderse. Despois foi facer unha visita ao Castelo dos Soños, onde vivía Clío e a princesa Noa e fixéronse moi bos amigos. Logo, voltou á cidade.
Mateo R.

domingo, 17 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres IV

Era un día normal e corrente no Reino das Sete Torres e un día normal no Castelo dos Soños. Clío tomaba o seu almorzo na cama como sempre. Nada máis empezar, sentíu unha dor fortísima na barriga. E non era de fame! E ela preguntouse: - que era?-. Clío foi correndo a avisar á princesa Noa. 

E despois de conversar e conversar, Noa decidíu chamar ao médico. O médico díxolle que estaba esperando un bebé e nese momento Clío desmaiouse. En canto se recuperou, foi á sala máis silenciosa de todo o castelo. Pasaron máis de 8 meses. Xusto despois, o parto, que se vos preguntabades se sabía que era o bebé, pois non, quería unha sorpresa. E sorpresa tivo! Tivo unha bebé unicornio preciosa.

DESCRIPCIÓN DO BEBÉ

Selene é o bebé unicornio, que vive coa súa mamá no Castelo dos Soños.
O seu corno é de cor gris, o seu pelo é morado con mechas azuis, os seus ollos son verdes, o seu nariz redondo, as súas meixelas rosadas e a súa boca pequena. Sempre levaba posto o seu pañal.

Ao día seguinte todos estaban reunidos xuntos rodeando a porta do castelo mentras que a princesa Clío daba a noticia. E colorín colorado este unicornio quedou calado.
Saray.

jueves, 14 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino dos Sete Torres III

Un día, nunha casa abandonada, escoitáronse uns ruídos. Jank foi mirar pero non atopou nada, só un Opel aparcado xunto a casa. Despois, no garaxe, escoitouse outro ruído, foi ver pero non atopou nada. Logo mirou no galiñeiro e tampouco encontrou nada. Ao final, pediulle axuda a Bob Esponxa e ao seu can. Jank ía ao galiñeiro, Bob Esponxa e o seu can ao garaxe e nada. 
Un día, diante das portas dos habitantes do Reino das Sete Torres, atopouse unha nota que dicía: "Veñan todos os habitantes ao centro social".
Foron alí e estaba unha vampiresa que se chamaba Pepa e que lles explicou que se mudara a unha casa abandonada. Jank, Bob Esponxa e o seu can entenderon que todos os ruídos facíaos Pepa. E...colorín colorado, este conto está acabado.
Diego.

martes, 12 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres II

Había unha vez un reino que tiña sete torres, era sorprendente e máxico. En cada torre vivía un ser máxico. Na primeira vivía un guerreiro que loitaba contra calquera ameaza que se lle presentara por diante. Na segunda, unha princesa que era a máis presumida e coqueta de todos. Na terceira, vivía unha bruxa que lle lanzaba un conxuro a calquera que fose mala persoa con ela. Na cuarta, vivía un rei que só quería a fama e o diñeiro para el. Na quinta, vivía unha raíña que sempre durmía. Na sexta, vivía un mago que axudaba a aquel que o precisase e na séptima vivía un dragón que controlaba todo o que sucedía.
Entre todos estes había unha moi mala relación, xa que non se soportaban os uns aos outros e cada vez que se  cruzaban na rúa empezaban a insultarse, xa que todos querían o poder e chegar a gobernar o mundo.
Pero un día, tremou a Terra, xa que por culpa destes seres fantásticos e polas pelexas que tiñan esto sucedeu. Eles aprenderon a convivir e acabaron por festexar a súa amizade todos os días.
David.

domingo, 10 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres I

Estreamos novo proxecto situado no noso Reino das Sete Torres. Esta vez, con historias co título "Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres", coma esta:

Un día, atopándose María a panadeira colocando todo o que tiña na panadaría e o dragón Manuel facendo o resto do pan, decidiron arrincar cara o castelo do rei David e do seu fillo Jank. Ían de camiño, cando, de súpeto, pincharon unha roda. Entón chamaron a Bob Esponxa que os estivo axudando mentras que María repartía o pan. Por suposto a Bob saíulle o pan gratis...


Irene.

martes, 28 de junio de 2011

Ernesto no puede

Autora: Alba Rodríguez Agüero
"Había un pequeño saltamontes llamado Ernesto que caminaba por el jardín... Sí, sí, caminaba; todavía no saltaba porque no lo había intentado nunca.

Ernesto no intentaba hacer nunca nada. Cuando alguien le decía que hiciera esto o aquello, siempre respondía lo mismo:
—¡Es que no sé!... ¡Es que no puedo!"

Así comienza esta estupenda historia ideal para trabajar con aquellos alumnos que creen no saber o poder hacer algo. Se trata de un material genial, contamos con la historia para leer y escuchar en el ordenador o en papel ilustrada por pequeños artistas, fichas imprimibles, actividades también para el ordenador... ¡Yo se la he contado a alumnos de 1º E.P. y no despegaban los ojos de mi! Fundamental para debatir acerca del afán de superación y el esfuerzo.

La encontrais en: