Mostrando entradas con la etiqueta narración. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta narración. Mostrar todas las entradas

lunes, 10 de junio de 2019

El demonio regresa

Un día, en Frío de Janeiro, Turbo estaba paseando por el portal y vio a Daniel entrando en éste y dijo:
- Daniel, no entres en el portal.
Pero Daniel entró en el portal igualmente y Turbo también entró. Pasó una semana y todos extrañaban a Turbo y a Daniel. Turbo, cuando entro, descubrió una nueva dimensión, el inframundo. Daniel estaba en una fortaleza con muchos guardianes. Dinoescopeta entró y dijo:
- ¡Turbo, deprisa, sal del portal!- antes de que Turbo saliese del portal y viese a Daniel convertirse en demonio.
Dinoescopeta tiró lo más fuerte posible de Turbo y le sacó del portal, luego disparó y rompió el portal en mil trozos. A la mañana siguiente el portal estaba junto a la casa de Calabacín y Turbo le dijo:
- ¡Calabacín, corre!- el demonio salió del portal y, luego, desapareció. Luego fue a la pista de patinaje y convirtió el hielo en fuego. Después fue a la cueva y, a continuación de eso, fue al castillo. Lo quemó todo y secuestró a Luna y a Dalia. Dinoescopeta consiguió escapar y dijo que había que ir al inframundo y destruir el alma del demonio. Manolo, Supercalifragilisticopialidoso, Calabacín y Dinoescopeta fueron a destruir el alma del demonio. Turbo y los demás se quedaron vigilando. No fue fácil atravesar la fortaleza del demonio. Cada vez que Dinoescopeta o Manolo disparaban a los guardias, se convertían en espíritus de fuego. Finalmente, consiguieron atravesar los obstáculos y rompieron el alma del demonio. Todo volvió a la normalidad. Aunque todos sabemos que el demonio sigue acechando.
Y colorín colorado el demonio se fue a otro lado.
Mateo P.

viernes, 31 de mayo de 2019

Los habitantes de Frío de Janeiro están muy enfadados

Os dejo por aquí la historia que más votasteis. ¡Es chulísima!:

Un día tranquilo en la aldea llegó un hada llamada Lizy, le dijo hola a todos y se fue directa a la pista de patinaje. A Dalia eso le sorprendió, pero quizá sólo le había llamado la atención.
Por la noche, como siempre, Dalia salio a volar y vio las luces de la iglesia encendidas. Bajó, abrió la puerta pudiendo observar a casi toda la población de Frío de Janeiro y, de repente, una voz repipi resonó en todo el edificio.
- Hola, Dalia, cariño, ¿me haces el favor de ir a por Luna?
Dalia subió al cielo, fue a por Luna y volvió con ella.
- Oh, ahora que estáis "todos" aquí, podemos empezar. Bien, he estado observando vuestra aldea y he pensado unos cambios para que se vea mucho mejor- dijo ella con la misma voz.- Los primeros pasos serían: tirar la pista de patinaje, pintar la casa de Dalia y vender las calabazas de Calabacín.
- ¿Mi pista?, olvídate- dijo Luna.
- No pintarás mi casa ni de broma- continuó Dalia.
- Yo estoy a gusto con mis calabazas- dijo Calabacín.
- Bueno, bueno... vale, podemos hacer otras cosas... -dijo el hada.
- Yo tengo una sugerencia- dijo Calabacín.
- ¿Cuál?- preguntó el hada.
- Chicos, poneos estos trajes antirradiación- dijo Calabacín.
- ¿Y para mí no hay?- preguntó el hada.
- Sí, el tuyo es especial. Si me das las manos te lo pongo -dijo Calabacín y empezó a recitar un conjuro- ¡Calabaza, calabaza, pata de cabra, lleva a este hada a su isla malvada!
De repente el hada se esfumó y empezaron a caer calabazas del cielo.
De esta forma tan extraña Calabacín salvó el día.

Saray.

domingo, 17 de marzo de 2019

Es carnaval en Frío de Janerio

Aquí tenéis las creaciones sobre Frío de Janeiro más votadas por vosotros. ¡Tenemos poesía, narrativa e incluso algo de periodismo!


FRÍO DE JANEIRO EN CARNAVAL
Cuando todos están festejando,
Rex dice: no pando.

Cuando todos comen,
dice Manolo: ahora las olas rompen.

Cuando todos estamos disfrazados,
dice Turbo: nunca estamos enfadados.

Y así son los carnavales
en Frío de Janeiro, ¡bestiales!

Pareado de Álex.

(Sin título)
Casa de Dinoescopeta lo peta.
A Noa le gusta la carpeta.
Raquel disfruta del carnaval.
Nosotros nos portamos mal.
Alberto se porta genial.
Vamos a ver qué tal...
Ángela tiene muchos disfraces.
Los niños de Alba tienen antifaces.

Acróstico de Xabi.

EL HUEVO HELADO
En Frío de Janeiro eran carnavales y la gente estaba preparándolo todo para celebrarlo. Unos trabajaban en una cosa, otros en otra y siempre se ayudaban entre sí. Todo estaba quedando bien: los farolillos, los disfraces, las carrozas... ¡Todo quedaba de maravilla!
Turbo se dio cuenta de que faltaba el huevo helado y llamó a Dinoescopeta, Luna y Manolo para que le acompañaran a por el huevo helado.
Ya casi habían llegado a las montañas cuando iba a caer, de la montaña, un trozo enorme de hielo encima de Turbo. Turbo se apartó y consiguió salvarse. Cuando ya estaban casi en la cima se dieron cuenta de que el suelo era muy resbaladizo. Pero Luna traía patines para todo el mundo, lo atravesaron y aprendieron a patinar.
Y ahí estaba el dragón helado, con el dragón helado. Dinoescopeta lo iba a aturdir pero Manolo le dijo que no porque estaba herido. Luna lo curó y el dragón les confió el huevo. En el camino, para volver, había demasiado hielo.
Entonces, Dinoescopeta disparó y el camino ahora era un tobogán por el que volvieron todos a casa.
Y colorín colorado,
este carnaval queda encantado.

Narración de Mateo P.

OTRA PERSONA MÁS EN LA CASA ¡NO!
El día de carnaval en Frío de Janeiro, Dalia salió a recoger el periódico. Luna la vio y le dijo:
- ¿Por qué coges el periódico? ¡Si nunca lo haces!
- Porque hoy es carnaval. Y siempre hay algo de concursos, el mejor disfraz...-dijo Dalia.
En ese momento Dalia se fue adentro, se sentó en el sillón y empezó a leer títulos: Fantasmas de coliflor, Ladrón falso, Vampiros caminando por la ciudad...
"Espera, ¿Queeeeé? ¿No seré yo?" -pensó Dalia y se puso a leer:
Una vampiresa de piel morada, ojos rojos y pelo negro...
"¡Oh, no, soy yo!" -siguió pensando Dalia y continuó leyendo:
No aparentaba tener más de dos años.
"¡No! ¡es mi hermana" -dedujo Dalia y se fue a la ciudad mientras se maquillaba de humana para que no la reconocieran.
Cuando llegó y vio a su hermana se escondió en un callejón y atrajo su atención con una piedra. Tuvo suerte y lo consiguió.
Cuando pudo cogerla en brazos la maquilló y cuando acabó salió corriendo hacia Frío de Janeiro. Cuando Luna y Ámbar la vieron, preguntaron:
- ¿Se va a quedar?
- Pues no la voy a abandonar -respondió Dalia.
- ¡Pero necesitamos cosas! -protestó Luna. -¡Y tendremos que ir a la ciudad! -continuó escandalizada.
- Pues iremos -dijo Dalia firme y segura, mientras pensaba: "ay, la que vamos a liar..."
- Bueno... pero antes vamos a maquillarte como es debido -dijo Luna.
Después del buen rato que había pasado Luna y el malo de Dalia, se fueron a la ciudad. Después de elegir todo tipo de trastos y cachivaches llegaron a casa molidas. (Ahhh... es verdad... en la descripción de Dalia se me olvidó decir que odia las compras). Colocaron todo, Dalia echó a dormir a su hermana y después se metió en la cama a la una de la tarde.
Y colorín colorado, 
sólo entrar de invitado.

Narración con alusión periodística de Saray.


lunes, 19 de febrero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres VII

O gandeiro foi ao monte co ferreiro no tractor de este. Un foi cazar raposos e outro foi cortar troncos na leira do gandeiro e tamén sacaron patacas. Cando volvían era noite e había unha manada de lobos na casa do ferreiro (e Rex na casa do gandeiro!).
- Pum, pum, pum, pum, pum, pum.
Coa escopeta mataron aos lobos. E de súpeto, raposos!
- Non! Onde? -dixo o ferreiro.
- Pum, pum, pum, pum, pum, pum.
- Xa se acabou -dixo o gandeiro.
- Mellor estabamos na panadaría -dixo o ferreiro. E aló foron.
Brais.

Era un día pola mañá e a princesa Noa ía á panadaría de María mercar un croissant para Clío. De súpeto, tremou o chan:
- Hai un terremoto! -exclamou a princesa.
Foi onda o ferreiro e atopou ao can Rex coa súa armadura. Logo apareceu o ferreiro Bob Esponxa. A princesa díxolle a Bob:
- Está tremendo o chan, imos onda o granxeiro Francisco.
E así foi. Francisco dixo:
- Ola, princesa. Ola, Bob Esponxa. 
Eles contestáronlle:
- Sabes que está tremendo o chan?
- Que dicides? Imos coa vampiresa Pepa. 
Entón reuníronse todos no Castelo dos Soños e Clío fixo unha merenda estupenda. Sen saber o porqué, a terra deixou de tremer e a princesa berrou:
- Viva, viva!
E colorín, colorado este conto está rematado.
Noa.

domingo, 18 de febrero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres VI

A panadeira María estaba a piques de morrer. O can Rex foi moi rápido á casa dos bruxos e díxolles:
- Dádeme a cura.
Eles déronlle unha cura con veleno porque pensaban que Rex era tonto pero non era tonto. Rex foi onda o gandeiro Francisco e este, coma por arte de maxia, curou a María.
Álex.


No Reino das Sete Torres era de noite e escoitábanse aullidos no Monte de Petón do Lobo. Foi cando espertaron todos. Desapareceran os animais do gandeiro e do ferreiro!
O ferreiro foi preguntarlle ao gandeiro se os tiña el. El díxolle o mesmo. Entón foron en busca dos animais. Foron co tractor do ferreiro e engancháronlle o remolque dos animais e meterénsone no monte na súa busca. 
Cando chegaron ao monte atopáronos á beira da estrada. Esta estrada foi dar a Razo e foron á praia a bañarse.
Despois volveron ao Reino das Sete Torres e colorín colorado este conto está rematado.
Xabi.


lunes, 8 de enero de 2018

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres V

Unha vez o ferreiro, que vivía no Reino das Sete Torres, foi á cidade a ver á súa tía que resultou que tivera unha filla. A nena aínda non tiña nome así que o ferreiro Bob Esponxa púxolle o nome de Alba. 
Dous anos despois a Alba mercáronlle un tobogán e aos dez anos foi ao Reino das Sete Torres, á casa do ferreiro. O ferreiro ensinoulle a usar as espadas para defenderse. Despois foi facer unha visita ao Castelo dos Soños, onde vivía Clío e a princesa Noa e fixéronse moi bos amigos. Logo, voltou á cidade.
Mateo R.

domingo, 17 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres IV

Era un día normal e corrente no Reino das Sete Torres e un día normal no Castelo dos Soños. Clío tomaba o seu almorzo na cama como sempre. Nada máis empezar, sentíu unha dor fortísima na barriga. E non era de fame! E ela preguntouse: - que era?-. Clío foi correndo a avisar á princesa Noa. 

E despois de conversar e conversar, Noa decidíu chamar ao médico. O médico díxolle que estaba esperando un bebé e nese momento Clío desmaiouse. En canto se recuperou, foi á sala máis silenciosa de todo o castelo. Pasaron máis de 8 meses. Xusto despois, o parto, que se vos preguntabades se sabía que era o bebé, pois non, quería unha sorpresa. E sorpresa tivo! Tivo unha bebé unicornio preciosa.

DESCRIPCIÓN DO BEBÉ

Selene é o bebé unicornio, que vive coa súa mamá no Castelo dos Soños.
O seu corno é de cor gris, o seu pelo é morado con mechas azuis, os seus ollos son verdes, o seu nariz redondo, as súas meixelas rosadas e a súa boca pequena. Sempre levaba posto o seu pañal.

Ao día seguinte todos estaban reunidos xuntos rodeando a porta do castelo mentras que a princesa Clío daba a noticia. E colorín colorado este unicornio quedou calado.
Saray.

jueves, 14 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino dos Sete Torres III

Un día, nunha casa abandonada, escoitáronse uns ruídos. Jank foi mirar pero non atopou nada, só un Opel aparcado xunto a casa. Despois, no garaxe, escoitouse outro ruído, foi ver pero non atopou nada. Logo mirou no galiñeiro e tampouco encontrou nada. Ao final, pediulle axuda a Bob Esponxa e ao seu can. Jank ía ao galiñeiro, Bob Esponxa e o seu can ao garaxe e nada. 
Un día, diante das portas dos habitantes do Reino das Sete Torres, atopouse unha nota que dicía: "Veñan todos os habitantes ao centro social".
Foron alí e estaba unha vampiresa que se chamaba Pepa e que lles explicou que se mudara a unha casa abandonada. Jank, Bob Esponxa e o seu can entenderon que todos os ruídos facíaos Pepa. E...colorín colorado, este conto está acabado.
Diego.

martes, 12 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres II

Había unha vez un reino que tiña sete torres, era sorprendente e máxico. En cada torre vivía un ser máxico. Na primeira vivía un guerreiro que loitaba contra calquera ameaza que se lle presentara por diante. Na segunda, unha princesa que era a máis presumida e coqueta de todos. Na terceira, vivía unha bruxa que lle lanzaba un conxuro a calquera que fose mala persoa con ela. Na cuarta, vivía un rei que só quería a fama e o diñeiro para el. Na quinta, vivía unha raíña que sempre durmía. Na sexta, vivía un mago que axudaba a aquel que o precisase e na séptima vivía un dragón que controlaba todo o que sucedía.
Entre todos estes había unha moi mala relación, xa que non se soportaban os uns aos outros e cada vez que se  cruzaban na rúa empezaban a insultarse, xa que todos querían o poder e chegar a gobernar o mundo.
Pero un día, tremou a Terra, xa que por culpa destes seres fantásticos e polas pelexas que tiñan esto sucedeu. Eles aprenderon a convivir e acabaron por festexar a súa amizade todos os días.
David.

domingo, 10 de diciembre de 2017

Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres I

Estreamos novo proxecto situado no noso Reino das Sete Torres. Esta vez, con historias co título "Algo sorprendente pasou no Reino das Sete Torres", coma esta:

Un día, atopándose María a panadeira colocando todo o que tiña na panadaría e o dragón Manuel facendo o resto do pan, decidiron arrincar cara o castelo do rei David e do seu fillo Jank. Ían de camiño, cando, de súpeto, pincharon unha roda. Entón chamaron a Bob Esponxa que os estivo axudando mentras que María repartía o pan. Por suposto a Bob saíulle o pan gratis...


Irene.

jueves, 8 de enero de 2015

Creando historias: Grenty 3000

Segunda entrega das vosas historias:

GRENTY 3000
Había unha vez un neno que non era moi popular, elixíano dos últimos para xogar, levaba aparello nos dentes, comíanse a súa merenda... Chamábase Grenty 3000 e era feo. Vivía en Minecraft e os seus inimigos non o crían, tomábono por tonto porque era gay. 
Nos tempos nos que a Terra era nova o seu mozo era Jimmie. Levábanse "requeteben". Seus amigos eran Lolo Crolo e Stiven o extraterrestre. Protexíano dos abusóns, que non lles podían vencer porque son moi moi amigos. Encantáballes a torta de limón e chocolate e sermpre se reunían na casa de Lolo Crolo. Despois saían a xogar a unhas actividades que lles gustaban, ao fútbol, ao tenis e ao paddel. Divertíanse moito.

Que opinades desta? Que vos gusta? Que cambiaríades/melloraríades?  Opinade dende o respecto.

lunes, 5 de enero de 2015

Creando historias: O robot estragado

Retomastes forzas? Preparados para os retos que aparecerán ao longo deste novo ano? Mentes abertas para as novas aprendizaxes! Aproveitade ben estes días, logo nos vemos...
Imaxe de "Revista Literaria La Noche de las Letras"

Déixovos aquí aquelas historias que creastes coa técnica do folio xiratorio e tendo en conta un mesmo comezo e unhas personaxes e lugares comúns. Hoxe a primeira entrega. Disfrutade da lectura!



O ROBOT ESTRAGADO
Nos tempos nos que a Terra era nova no país de Minecraft, vivía un neno chamado Jimmy. Jimmy aburríase e por iso foi liderar o País de Nunca Xamais. Alí atopou un extraterrestre chamado Steven, que fora facía 10 anos e non se fixera vello. Entón, co medo, Jimmy volveu a Minecraft e foi explorar o Polo Norte. Alí atopouse cun neno chamado Lolo Crolo e fixéronse amigos por moito tempo. Xuntos viaxaron por todo o mundo e nun país chamado Robotonia atoparon a Grenty 3000, un robot de dezasete anos. 
Foron tomar un café ao Bar Reinols no que Grenty 3000 se estragou porque non podía tomar café. Foron ao seu enterro e despois Jimmy, Steven e Lolo Crolo non se separaron nunca máis ata que morreron.

Gustaríame moito que comentarades as historias que vou ir subindo. Se vos gustan ou non e sobre todo que erros atopades ou que cambiaríades, para melloralas. Todo isto dende a crítica constructiva, sendo moi respetuosos. Todos podemos aprender dos demais!